Het leven loslaten…

Geboren worden en sterven zijn twee processen in het leven die ieder mens meemaakt. Leven en dood zijn als een cyclus met elkaar verbonden. En toch is het in onze maatschappij zoveel meer gewoon om over geboorte te spreken en deze voor te bereiden met rituelen, dan praten over- en voorbereiden op de dood. Ook in de medische wereld. Er zijn vroedvrouwen die helpen bij de geboorten, maar er is (bijna) geen persoonlijke begeleiding op emotioneel en spiritueel vlak  die mensen gedurende de laatste weken/maanden helpt bij het sterven.

Ziek zijn en geconfronteerd worden met de eindigheid van het leven is een overweldigende ervaring. Verdriet, twijfel en angst overheersen en doen de grond onder uw voeten doen wegslaan. Opeens is alles anders en onzeker. Wat gaat er met mij gebeuren? Welke keuzes heb ik? Wat moet ik regelen? Wat wil ik doen in de tijd die mij nog gegeven is? Hoe kijk ik terug op mijn leven? Wat laat ik achter en wat geef ik door?

Sterven is net als geboren worden een fysiek, emotioneel, mentaal, geestelijk en spiritueel proces dat vraagt om voorbereiding en rituelen. Het mooiste is als u dit samen met uw geliefden kunt doen. Hierbij kan het geruststellend en helpend zijn om een begeleider te hebben. Iemand die er voor u is en samen met u de weg gaat die naar het sterven leidt. Die u helpt bij keuzes, de eenzaamheid in de laatste levensfase met u deelt en met u terugblikt op uw leven. Iemand die u helpt de gelaagdheid van het stervensproces (ontkenning, woede, marchanderen, depressie en aanvaarding) te doorleven en vrij te worden van onverwerkte ladingen, schuldgevoelens en angst voor de dood. Zodat onvoltooid verleden tijd voltooid verleden tijd wordt en uw ziel bevrijd wordt van het fysieke lichaam en in overgave en vredevol de overgang kan gaan maken.

Hentje Metz 150x200 3Sterven is een kostbaar en wezenlijk proces van ieder mens. In deze fase van uw leven sta ik  met hart en ziel aan uw zijde en ben ik voor even uw “vroedvrouw bij het sterven”.
Hentje Metz

 ondergaande zonondergaande zon

Sub finem
En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten –
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen – en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

M. Vasalis (1909 – 1998)
Uit ‘De Oude Kustlijn’